كارمند بانك ملي ایران

سياست‌هاي اقتصادي تركيه كه زماني گرفتار نرخ‌هاي شديد تورمي بود، مي‌تواند الگويي براي كشورهايي نظير ايران باشد.

كشور تركيه با جمعيتي بالغ بر 72 ميليون نفر، يكي از اقتصادهاي قدرتمند قرن اخير به شمار مي‌رود، به طوري كه رشد اقتصادي پايدار 6 درصدي آن در 5 سال اخير ركوردي مثال‌زدني براي بسياري از اقتصادهاي جهان به شمار مي‌رود. تركيه از كشورهايي است كه در دهه‌هاي 80 و 90 تورم شديد (Hyper Inflation) را تجربه نموده است، به طوري كه نرخ تورم تركيه در سال 1988 رقمي نزديك به 120 درصد بود كه اين نرخ با نوسان‌هاي پله‌اي‌ خود، مجدداً در سال 96 به 110 درصد رسيد.

با افزايش شدت تورم، ارزش ليره تركيه به شدت كاهش يافت و عملاً قدرت مبادله واحد پولي تركيه از بين رفت. در آن زمان، يك بطري آب آشاميدني و يك بليط ورودي به سينما در استانبول، به ترتيب به قيمت 300 هزار و 7 ميليون و 500 هزار ليره در بازار كاملاً‌ رسمي به فروش مي‌رسيد. با توجه به اين امر، مشكلات بسياري براي اقتصاد تركيه به وجود آمد؛ مشكلات ناشي از محاسبه صفرهاي طويل در حسابداري ملي و عدم توان پاسخ‌گويي ليره تركيه به ارزش مبادلات جاري اين كشور، مسؤولان اقتصادي تركيه را بر آن داشت تا به حذف 6 صفر از پول ملي خود اقدام نمايند. اما نكته حايز توجه در اين مسأله آن است كه اقتصاد تركيه قبل از تعويض واحد پولي ناكارآمد خود، اقدامات اساسي در كنترل تورم صورت داد و  ظرفيت توريست‌پذيري خود را نيز به طرز چشمگيري افزايش داد.

در حال حاضر و براساس آمار منتشره از سازمان ملل، رقمي بالغ بر 27 ميليون و 300 هزار نفر توريست در سال 2007 از تركيه بازديد نمودند كه معادل 19 ميليارد دلار، درآمد ارزي را به اقتصاد تركيه تزريق كرده‌اند. به‌علاوه تحول شگرف صنايع در تركيه در قرن اخير، به گونه‌اي بوده كه در حال حاضر، تركيه به عنوان يكي از 20 كشور صنعتي دنيا به حساب مي‌آيد. صادرات بخش نساجي در كنار پالايش نفت و صنايع غذايي به همراه قدرت صنايع خودروسازي و آرايشي-بهداشتي اين كشور، مهمترين اركان قدرت اقتصادي تركيه به شمار مي‌روند، به طوري كه كل صنايع تركيه، رقمي بالغ بر 94 درصد ارزش صادرات اين كشور  را به خود اختصاص مي‌دهد. همچنين در اختيار داشتن سهم 20 درصدي صنايع در اشتغال از ديگر نقاط قابل اتكاي اين كشور به حساب مي‌آيد. در حال حاضر، تورم تركيه تك رقمي است و در كنار موفقيت‌هاي بخش صنعتي كه همگي با حمايت از بخش خصوصي پديد آمده، به گسترش قدرت اقتصادي خود بر مبناي خدمات بانكي و مالي، ارتباطات و ساخت‌وساز پرداخته است.

اقتصاد ايران، متفاوت
اما اقتصاد كشورمان عليرغم منابع و پتانسيل‌هاي به مراتب بيشتر از كشوري چون تركيه، كاملاً متفاوت با اقتصاد اين كشور قرار دارد. در مقام مقايسه دو كشور، عدم توجه به بخش خصوصي در كنار حمايت‌هاي اندك و ناچيز از صادركنندگان غيرنفتي از مواردي است كه به عدم ثبات اقتصاد ملي ايران دامن‌زده است.
عدم تعامل ايران با اقتصادهاي پيشرفته كه به كاهش ورود سرمايه به كشور - در كنار فرار سرمايه‌ها - مي‌انجامد، معضل ديگري است كه بر ثبات پول ملي ايران تأثير گذاشته است. قِلّت ورود سرمايه به كشور منجر به ركود ديگري در توليدات اقتصادي و صنعتي ايران شده است كه همين امر در كنار مشكلات تراز بازرگاني كشور به كاهش نسبي تراز پرداخت‌ها منجر شده كه نتيجه آن، چيزي جز كاهش ارزش پول ملي نخواهد بود. با توجه به اين مسأله و البته درآمدهاي ارزي حاصل از نفت كه همواره سرپوشي بر سياست‌هاي غلط ارزي ايران بوده، به هيچ وجه نمي‌توان وضعيت و چشم‌انداز مناسبي را براي اقتصاد ايران ترسيم كرد. در نهايت يادآور مي‌شويم كه براي رسيدن به رقبايي چون تركيه كه در حال دستيابي به پول قدرتمندي در اقتصاد بين‌الملل هستند، كاهش تورم، تغيير نظام ارزي كشور، انضباط پولي و مالي، تدوين قوانين جديد بانكداري و حمايت هرچه بيشتر از بخش خصوصي، مهمترين اقداماتي است كه مي‌بايد هرچه زودتر در آنها تحولاتي اساسي پديد آورد.

پ.ن۱: امیدوارم روند حرکت لاک‌پشتی ما در زمینه های مختلف روزی به پایان برسد.

پ.ن۲: عرض ادب و احترام به دوست عزیزم در برزیل که هیچ‌گاه نظرش را نمی‌نویسد!

پ.ن۳: فرق کارمند خوب با کارمندی که خوب کار می‌کند در چیست؟

          همه چیز از بخش‌نامه بانک مرکزی در مورد پولشویی شروع شد و با اعلام بدهی دولت به بانک ملی از سوی جناب آقای خاوری قوت گرفت. شایعه ورشکستگی بانک ملی و ملت دهان به دهان چرخید و چرخید و چرخید.. وبلاگها و سایتهای زرد به آن دامن زدند. عده‌ای مردم ساده لوح به شعب بانک مراجعه کردند و سپرده‌های خود را دریافت کردند. اما شایعه‌سازان از این غافل بودند که این شایعه در ۷بهمن به بن‌بست خواهد رسید و مردم وجوه خود را به همان بانک‌ها برخواهند گرداند.
          این اولین شایعه نبوده و آخرین آن هم نخواهد بود. جایگاه بانک ملی ایران به اندازه‌ای در دلهای مردم رفیع و قابل اعتماد است که با این بادها نلرزیده و نخواهدلرزید. اما...
          اما نباید از این نکته غافل شد که مدیرعامل بانک ملی به درستی و صادقانه مسائلی را بیان فرمودند که جای تأمل دارد. از ابتدای هشتاد و چند سال اخیر بانک ملی ایران همواره در خدمت مردم و برای مردم بوده است. در چند دهه اخیر بانک ملی بازوی دولت بوده که در خشکسالی و زلزله و قحطی و نیازهای عمومی مردم پیشگام بوده است. اما نباید این ارتباط به سان اتوبان، یکطرفه باشد. امید است دولت محترم با تسویه بدهی خود به بانک‌ها که مبلغی در حدود ۳۶۰هزار میلیارد ریال است اجازه دهد که بانک برای امور اقتصادی خود (در معیت برنامه‌های سیاسی دولت) برنامه‌ریزی کند. گفتنی است ۸۰هزار میلیارد از این مبلغ بدهی دولت به بانک ملی ایران است که تا کنون در حدود ۵۰هزارمیلیارد آن حسابرسی شده است. (به نقل از جهان نیوز٬ خبرآنلاین و دنیای اقتصاد)

به نظر شما تزریق این وجه چه اندازه به رونق و شادابی اقتصاد کمک خواهد کرد؟

          در هشتم ژانویه سال ۱۹۹۱ شرکت پان امریکن (Pan American)، بدون اینکه هیچکس در کیفیت خدمات آن تردیدی داشته باشد، اعلام ورشکستگی کرد. در اکتبر سال ۲۰۰۱ شرکت سوئیس ایر(Swissair) ورشکست شد در حالیـکه به عنوان پر پرستیژترین خط هوایی دنیا شناخته می شد. تقریباً به گونه‌ای همزمان شرکت هوانوردی ویـرجین آتلانتیـک (Virgin Atlantic)، یک میلیون نفر به مسافران خود اضافه کرد و ناوگان هوایی خود را توسعه داد، در حالی که اصولاً این شرکت فاقد خدمات درجه یک است. این پدیده به راستی اعجا‌ب‌آور است که چرا شرکتهای پرسابقه، با کیفیت خدمات بالا، شکست می‌خورند و شرکتهای کم سابقه و کوچک، بدون اینکه در کیفیت سرآمد باشند موفقیت را تجربه می‌کنند؟ آیا دیگر کیفیت نمی‌تواند ضمانتی برای موفقیت در کسب و کار باشد؟ آیا مفهوم کیفیت با مصادیق متفاوتی در عمل مواجه است؟ آیا برخی از رویکردهای کیفیت موفقیت سازهستند در حالی که رویکردهای دیگر این ویژگی را ندارند؟

          این مقاله‌ به تشریح و پاسخگویی به این پرسشها می‌پردازد و با استفاده از الگوی رقابت‌پذیری، نگرش‌های متفاوت به کیفیت وتفاوت آنها را در کسب موفقیت تحلیل می کند. این تحلیل نشان می‌دهد که تنها کیفیتی می‌تواند در محیط رقابتی، موفقیت پایدار ایجاد کند که به گونه‌ متوازنی منافع و هزینه‌های مشتری و سودآوری سازمان را تامین کند.

"شبا" یا شماره حساب بانکی ایران، به منظور تسهیل و استانداردسازی مبادلات بین بانکی و بین‌المللی بانک‌های کشور، توسط بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران و مطابق با استاندارد 13616-ISO، تعریف و تبیین شده است و به‌زودی در تمام سامانه‌های پرداخت بین بانکی منحصراً از این نوع شماره حساب استفاده می‌شود. هر شماره حساب بانکی، قابل تبدیل به یک شماره حساب "شبا" خواهدبود. 
درحال حاضر اين سرويس جهت حساب‌هاي متمركز(سيبا) فعال مي‌باشد. شماره حساب‌هاي متمركز(سيبا) شامل 13رقم مي‌باشد. دارندگان حساب‌های قرض‌الحسنه جاری غیرمتمرکز لازم است برای تبدیل حساب‌های خود به متمرکز تا پایان امسال به شعب مربوطه خود مراجعه کنند. اجرای طرح تبدیل حساب‌های غیرمتمرکز به متمرکز از جمله برنامه‌های محوری بانک ملی در حوزه انفورماتیک است که با هدف تسهیل انجام امور بانکی مشتریان صورت می‌گیرد. كاربران گرامی می‌توانند شماره شبا مرتبط با حساب خود را از طريق بخش زير دريافت نمايند.

تبديل شماره حساب بانكي ملي به شبا

تبديل شماره حساب شبا به شماره حساب بانك ملي

پ.ن:  صبح دیروز من دچار گازگرفتگی حاد شدم. مرگ رو با تمام وجودم حس کردم. احوالات عجیبی بود. شاید اگر فقط چند ساعت دیرتر بهم اکسیژن می‌رسید این وبلاگ برای همیشه تعطیل می‌شد. فرصت خوبی بود برای اینکه اتفاقات ۲۶ساله زندگی رو برای یک لحظه مرور کنم. زندگی واقعا خیلی کوچیکتر و بی‌ارزش‌تر از اونیه که فکرش رو می‌کردم و صدالبته خیلی زیباتر و شیرین‌تر از اونی که تصور می‌کردم!!! این جریان باعث شد خیلی جدی‌تر به موضوع دراومدن از تنهایی فکر کنم.

       نکته جالبی که همیشه هنگام ارسال حواله‌های ارزی برایم جای تأمل داشته، الزام مشتری به درج علت حواله است. یعنی اینکه مبلغ به چه علت برای گیرنده حواله می‌شود. 
       حال شما فرض کنید من نوعی به عنوان کارمند بانک از مشتری بپرسم جسارتاً این پنجاه میلیون ریال را به چه علت حواله می‌کنید؟ 
       یا اینکه از مشتری بپرسم جسارتاً این یکصد میلیون ریال موجودی در حسابتون رو از کجا آوردین؟
به نظر شما چه اتفاقی می‌افته ؟؟!
       امروز یکی از مشتریان می‌گفت ایران دومین کشور مناسب برای پولشوئی در دنیاست. نمی‌خوام این ادعا رو تأیید یا تکذیب کنم؛ اما این آمار حتی اگر دروغ هم باشد باز هم هشدار است. یک هشدار جدی! با توجه به حرکت‌های قابل تقدیر بانک ملی در چند مدت اخیر در قبال پول‌شوئی و الزام در پیوستن ایران به W.T.O کاش این بحث به شکلی جدی‌تر از سوی مسئولین پیگیری شود.

پول‌شویی (Money Laundering) فعالیتی است که در آن سود و منافع حاصل از راه‌های غیرقانونی و نامشروع به دارائی‌های حقیقی یا مالی تبدیل می‌گردد. به طور کلی می‌توان گفت پول‌شویی عملیاتی است که طی آن مبنا و ریشه اصلی درآمدهای غیرقانونی و نامشروع از دید مراجع قانونی و مردم پنهان می‌شود. پول‌شویی روندی است که طی آن حجم هنگفتی پول که به شکل غیرقانونی از راه قاچاق مواد مخدر، تروریسم، ارتشاء، اختلاس، تبانی در معاملات دولتی، کلاهبرداری، فرار مالیاتی، قاچاق کالا و ارز، فحشاء، قمار، ربا، سرقت و یا هر فعالیت غیرقانونی و زیرزمینی دیگر به دست آمده به ظاهر به درآمدی تغییر شکل می‌دهد که مبنای مشروع دارد.

          پس از آنکه سازمان بین المللی استاندارد (ISO) مولودی بنام ISO 9000 را به عنوان سیستم استاندارد کیفیت به وجود آورد، سازمان ها و تولیدکنندگان در سراسر جهان یکی بعد از دیگری با پی بردن به خصوصیات ذاتی و ارزشی این سیستم، خود را در مسیر اخذ گواهینامه آن قرار دادند تا خود را از گرفتاری های شخصی محوری و سلیقه سالاری برهانند و ارگانیسم بدنه کار و فعالیت خود را سازماندهی کنند و به ساز و کار خود سامانی دهند. 
          در سال های دور، شرایط غیر رقابتی ناشی از محدودیت عرضه و نبود رقیبان قدرتمند از یک سو، و توجه تولید کنندگان صرفاً به کیفیت تولید یا خدمات خود از سوی دیگر و وجود این تفکر که کیفیت بالا در نهایت توفیق لازم در موفقیت و تصرف بازار را بدست خواهد آورد سبب شد تا به موضوع مهمی بنام «رضایت مشتری» کمتر پرداخته شود . تا جایی که نقل شده است، که هنری فورد به مشتریان خود گفت : هر رنگ اتومبیل که بخواهید به شما خواهیم داد به شرط آنکه سیاه باشد! در حالی که امروزه بسیاری از تولید کنندگان،‌ بخشی از تولیدات خود را به شکل سفارش و طراحی مشتری یا Customers Design ارائه می دهند، زیرا فرآیند رضایت مشتری صرفاً به کیفیت محصول ختم نمی شود.

As we all know, 'Strategic Management' is a set of decisions and actions resulting in formulations and implementation of strategies designed to achieve the objectives of an organization. It represents the game plan of the organization, its awareness of how to compete against whom, when, where and for what.

Strategic decisions are future oriented and one meant for long-term prosperity.

'Strategic Management' helps achieve long-term goals in areas of profitability, productivity, competitive position, employee development, employee relations, technological leadership, public responsibility etc. At times for mere survival of the organization, strategic management may become necessary.

Banking sector, the world over, is known for adoption of multidimensional strategies from time to time with varying degrees of success.

چند روز پیش تعدادی از همکاران بانک ملی طی یک همایش یکروزه طی ۵کارگروه تخصصی به بحث و تبادل نظر پرداختند. هر چند این مأموریت به من خیلی دیر ابلاغ شد و باعث شد به سختی خودم رو به جلسه برسونم اما این همایش به اندازه ای مفید بود که علیرغم نخوابیدن در شب قبل و شب بعد از همایش هیچ خستگی رو حس نکنم.  این جلسه حاوی نکات قابل تأمل فراوانی بود.

اول اینکه مدیرعامل محترم بانک ملی جناب آقای خاوری دید وسیع و جدی نسبت به نیروی انسانی داشته و دارند. کارهایی در دست اقدام است که در پایان سال جاری و ابتدای سال آتی قطعاً بانک را متحول خواهد کرد. البته اگر بروکراسی های موجود اجازه دهد. انشاءالله...

نکته دیگری که من رو خیلی خوشحال کرد حضور جناب آقای حسین زاده در هیئت مدیره بانک ملی ایران است. مرد خستگی ناپذیر و کاردانی که ایده های جدیدی را به سازمان عظیم بانک ملی ایران تزریق نمودند. حضور عزیزانی مانند ایشان نعمتی بزرگ برای بانک ملی ایران است. تشکیل باشگاه نخبگان که برای اولین بار در بانک ملی ایران عملی خواهد شد از پیشنهادات خلاقانه و کاربردی ایشان است. تأسیس این باشگاه اقدامی قابل توجه در جهت شناسایی کارکنان مستعد در راستای طرح تحول بانک و ارتقای جایگاه بانک خواهد بود. امیدوارم قدر بزرگانی چون جناب حسین زاده را بدانیم و از حضور ایشان بیشترین بهره ها را ببریم. 

امیدوارم طرح تحول با حمایت مدیران بانک ملی و تلاش همه جانبه همکاران بانکی به سرانجام برسد. طرحی که بانک ملی ایران را متحول خواهد کرد و موجبات رونق اقتصاد کشور را فراهم خواهد ساخت. صد البته توجه بیشتر به نیروی انسانی و وضعیت کاری و معیشتی آنان در این راه بی تأثیر نیست.

امید دارم مطالبی که در این جلسه بنده در موارد بانکداری الکترونیک و نیروی انسانی و مهندسی ارزش مطرح کردم مورد توجه مدیران بانک قرار بگیرد.

خدایا چنان کن سرانجام کار / تو خشنود باشی و ما رستگار

یک کارگر ژاپنی در پاسخ "چه انگیزه‌ای باعث شده است که وی سالانه حدود هفتاد پیشنهاد فنی به کارخانه بدهد؟" جواب داد: این کار به من این احساس را می‌دهد که شخص مفیدی هستم، نه موجودی که جز انجام یک سلسله کارهای عادی روزمره فایده دیگری ندارد.

مسئولین با کارگرها خوب و صمیمی بودند و کارگرها هم از آنها اطاعت می کردند. مسئولین در آنجا به همه افراد توجه می کردند. در آنجا مسئولین رفتارشان به گونه‌ای بود که کارگر به کارش علاقمند می‌شد، به نحوی که اگر یک روز سر کارش نمی‌آمد دلش برای همکاران، محل کار و حتی دستگاهی که با آن کار می‌کرد تنگ می‌شد. مسئول، وقتی می‌خواست کاری را به کسی بسپارد، نخست ساعتی آن کار را با وی انجام می‌داد وقتی مطمئن می‌شد وی آن کار را یاد گرفته است می‌پرسید: بروم؟ و سپس می‌رفت. آنها هیچوقت نمی‌گفتند بیا این کار را انجام بده، می‌گفتند ممکن است به ما کمک کنید؟ یا می‌گفتند بیایید این کار را با هم انجام دهیم. مدیران سعی می کردند الگوی رفتاری کارکنان باشند. مثلا مدیر وقتی می‌دید قسمتی از کارخانه کثیف است یک حوله سفید به پیشانی می‌بست و آنجا را جارو می‌کرد. در آنجا حتی اعضای خانواده صاحب کارخانه هم دوشادوش کارکنان کار می‌کردند. هیچکس از صاحب کارش نمی‌ترسید. همه سعی می‌کردند کار خوب ارائه دهند و از این می‌ترسیدند که کارشان خراب شود و دیگران فکر کنند که فلانی کارش بد است. اگر کاری خراب می‌شد مدیر داد و فریاد راه نمی‌انداخت و کارگر را جلوی دیگران خوار نمی‌کرد، بلکه برای او به آرامی شرح می‌داد که بهتر نیست کار را به این طریق انجام می دادی؟ اگر در ماه کسی غیبت نمی‌کرد و کارش را خوب انجام می‌داد مبلغ قابل توجهی به او پاداش می‌دادند. این باعث می‌شد کارگر تشویق شود و مرتب و منظم سر کارش حاضر شود.
زمانی برای صحبت کردن و ارتباط با کارگر در نظر گرفته می‌شد. سرپرست لحظاتی را در حین کارکردن به بهانه آموزش دادن با کارگر حرف می‌زد تا روحیاتش را بهتر بشناسد. کارگر وقتی مشکلی داشت با سرپرست خود صحبت می‌کرد تا مشکلات برای حل به بالاتر انعکاس پیدا کند. وقتی به اضافه کاری نیاز بود مستقیم به کسی نمی‌گفتند اضافه کار بمانید بلکه صبح در حین صحبت به یک نفر می‌گفتند امروز کار زیاد است و افراد دیگر به خود اجازه نمی‌دادند محیط را ترک کنند، می‌ماندند تا کار را به اتمام برسانند. صاحب کارخانه هیچوقت لفظ کارگرهایم، یا کارخانه‌ام را به کار نمی‌برد. آنجا از یک کارگر معمولی تا صاحب کارخانه همه لفظ کارخانه‌مان را به کار می‌بردند. وقتی سودی وارد کارخانه می‌شد این سود نسبت به میزان حقوق بین همه توزیع می‌شد. در آنجا کارگران معتقدند اگر خوب کار کنند سود کارخانه بیشتر می‌شود اگر سود بیشتر شود شرکتشان گسترش می‌یابد شرکت که گسترش یابد اعتبارشان در کشور بالا می‌رود. لذا همه دست به دست هم تلاش می‌کنند. دنیای آنها دنیای همدلی و همکاری است. آنها تعطیلاتی دارند به اسم «گلدن ویک» که تقریبا هر چهار ماه در کل ژاپن، چند روز کارخانجات تعطیل است. مسئولین کارخانه یک شب قبل از تعطیلی، همه کارگران را جمع می‌کنند و می‌روند بیرون، جشن کوچکی می‌گیرند و وقتی می‌خواهند حقوق کارگران را بدهند از آنها قدردانی می‌کنند و این حسن نیت باعث می‌شود که حتی خارجی‌ها هم برای آنها خوب کار کنند.
با آنکه در شرکت‌های تولیدی ژاپن، قسمتی وجود دارد به نام کنسا (کنترل کیفی)، که این قسمت نبض هر کارخانه است، هر فردی سعی می‌کند کنترل‌کننده کار فرد قبلی باشد. لذا همه سعی می‌کنند قطعه خوب و بی‌نقص ارائه دهند. کارگری که قطعه‌ای را تولید می‌کند به چشم یک خریدار به آن نگاه می‌کند. اگر کاری خراب شود کسی از صاحب کارش نمی‌ترسد بلکه چون می‌داند نفر بعدی که برای مرحله بعدی کار را تحویل می‌گیرد مجددا کنترل می‌کند و اگر کار ایراد داشته باشد آن را عودت می‌دهد، سعی می‌کند کار را به بهترین شکل انجام دهد. در واقع در خط تولید، هر بخش نسبت به بخش دیگر مثل مشتری است.
برای حفظ روحیه کارکنان محل کار معمولا در اماکن آفتابگیر و مشرف به مناظر طبیعی احداث می‌شود و ناهارخوری را هم در قسمت فوقانی و دارای چشم انداز بنا می‌کنند.
در آنجا از کارکنان می‌پرسند به نظر شما امروز کار را چگونه انجام دهیم تا در کار پیشرفت داشته باشیم. مسئولین در آنجا ادعا نمی‌کنند که همه کارها را فقط خودشان بلدند تا کارگرها بتوانند به راحتی نظر بدهند. اگر کسی پیشنهادی برای تسهیل در کار و افزایش بهره‌وری ارائه دهد با او آنقدر خوب برخورد می‌شود که شخص مرتبا به دنبال ارائه نظر در جهت ارتقای کارش است و اگر کسی پیشنهادی بدهد که عملی باشد با دادن جایزه از او تقدیر می‌شود.
اگر کارگری در حین کار متوجه شود قطعه‌ای اندازه یک دهم میکرون ایراد دارد، سریع به صاحب کار اطلاع می‌دهد. صاحب کار، به مدیر شرکت تامین‌کننده قطعه اطلاع می‌دهد. آن مدیر حتی اگر با کارخانه فاصله زیادی داشته باشد خودش را در همان روز به کارخانه می‌رساند تا عذرخواهی و جبران کند.
هیئتی برای یک دوره آموزشی به کارخانه تویوتا ژاپن رفته بودند. آنها تعریف می‌کنند که ما با مشاهده خطوط تولید، نظم و انضباط حاکم، روش کار، نحوه تولید و ... چنان به شعف آمده بودیم که به فیلمبرداری مشغول شدیم. اما مدرس ما به ما گفت فیلمبرداری و سپس دیدن آن به شما چیزی نخواهد آموخت و فقط جنبه نمایشی دارد. شما باید چیزی ورای آنچه می بینید، را ببینید! آنچه که قابل رویت نیست، و آن روح حاکم بر محیط کار است!
ژاپنی‌ها گرایش دارند که خود را با کارشان هماهنگ کنند. هنگامی که از آنان پرسیده شود شما کی هستید؟ در پاسخ به ترتیب نام خود و نام شرکت یا سازمانی که در آن کار می‌کنند را خواهند گفت. حتی یک استاد دانشگاه که اقتصاددان است، خواهد گفت: من استاد دانشگاه توکیو هستم. ژاپنی‌ها چون خود را عضو جامعه سازمانی می‌پندارند از کار اضافه برای شرکتشان سرباز نخواهند زد و هرگاه لازم باشد کارهای شخصی خود را فدا خواهند کرد. هنگامی که در آمد شرکت ناچیز باشد، آنان به افزایش دستمزد اندک تن خواهند داد، زیرا آنان خوب می‌دانند که اگر شرکتشان نتواند به دلیل دستمزدهای بالا به رشد ثابتی دست یابد، در آمد آنان در دراز مدت کاهش خواهد یافت.
ادوین لند، مخترع دوربین عکاسی پولاروید، حدودا پانزده سال اول حیات شرکت پولاروید، اداره آن را به عهده داشت. وقتی شرکت به طور فزاینده‌ای رشد کرد، ادوین لند اقدام به تشکیل تیم مدیریت ارشد شرکت نمود.
نکته جالب توجه اینجاست که وی به این نتیجه رسید که خودش فرد مناسبی برای عضویت در این تیم نیست، بلکه حمایت و مشارکت در نوآوری عملی، نقشی بود که برای خود در نظر گرفت و در این شرکت آزمایشگاهی برای خود ساخت و خود را مدیر مشاور شرکت در تحقیقات پایه معرفی کرد.